Opublikowano:: sob, Lis 7th, 2015

Radziecki pistolet maszynowy – PPSz-41

Druga Wojna Światowa budzi wiele emocji. Wszystko zależy od tego, po której stronie barykady stał dany kraj. Co by jednak nie mówić, tak Trzecia Rzesza, Związek Radziecki, jak i Stany Zjednoczone miały swoją broń. Niezależnie od myśli konstrukcyjnej, wykonania czy jakości danego karabinu. W przypadku Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich flagowcem, który znajdował się na wyposażeniu Armii Czerwonej była pepesza.

Na wstępie warto zaznaczyć, że nazwa karabinu pochodzi od nazwiska jego konstruktora Gieorgija Szpagina, a pełna nazwa broni to Pistolet-Puliemiot Szpagina. Pepeszkę wprowadzono do uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1941 roku po tym, jak projekt wygrał konkurs na nową broń tej klasy, która miała zastąpić produkcję skomplikowanego PPD-40 Diegtariewa. Projekt Szpagina wybrano dlatego, że karabin najlepiej przeszedł wszelkie próby niezawodności.

Pierwsze sztuki broni PPSz-41 wyszły z linii produkcyjnej w fabryce w Zagorsku na początku czerwca 1941 roku. Stało się to zaledwie kilka dni przed realizacją przez Trzecią Rzeszę Planu Barbarossa, który zrealizowano 22 czerwca 1941 roku – zbrojny atak hitlerowskich Niemiec na Związek Radziecki, który zrywał podpisany w 1939 roku Pakt Ribbentrop-Mołotow. Przez szybką ekspansję Wehrmachtu zakład produkcyjny ewakuowano do Wiatskich Polan w obwodzie kirowskim. Z roku na rok produkcja broni rosła – do końca wojny wyprodukowano ponad 5,5 miliona sztuk. Warto zauważyć, że w trakcie wojny, żołnierze Wehrmachtu przejęli wiele sztuk radzieckiej broni – Niemcy używali jej, zastępując swoje karabiny Mausera.

Jak każdą broń i pepeszkę czekały modyfikacje, które miały ulepszyć jej działanie, usprawnić i poprawić różne aspekty, które mogły pomóc w obsłudze karabinu. Szpagin skonstruował broń o mniejszej masie i składanej kolbie – PPSz-42. Konstruktor ponownie wystawił projekt do konkursu, jednak model 42 był znacznie gorszy od starszej wersji. Dlatego w konkursie wygrał projekt innego konstruktora Aleksieja Sudajewa – PPS-42. Broń była mniej skomplikowana w konstrukcji, dlatego wykorzystywano ją podczas zadań specjalnych. Broń Szpagina pozostała za to podstawowym karabinem piechoty.

Broń wykorzystywano w wielu krajach w jakikolwiek sposób połączonych ze Związkiem Radzieckim. Do Polski trafiła w 1943 roku, a w 1950 roku rozpoczęto jej produkcję. Wykorzystywano i produkowano ją również w Chinach, Jugosławii, Koreańskiej Republice Ludowo Demokratycznej, Iranie, na Węgrzech czy w Wietnamie Północnym. Zatem można stwierdzić, że broń zyskała światową sławę.

Dziś pepeszki zobaczymy w muzeach II Wojny Światowe, czy Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Karabin na stałe wpisał się zarówno w Radziecką, jak i w Polską historię. Dlatego słysząc nazwę „pepeszka”, każdy z nas ma przed oczami obraz tego niezwykłego karabinu.

Pozdrawiamy, Galeriareplik.pl

Skomentuj artykuł

UWAGA: Komentarze obraźliwe i spam, nie będą zatwierdzane.