Opublikowano:: pon, Sty 25th, 2016

Przepuklina oponowo-rdzeniowa – objawy, leczenie, rehabilitacja

Przepuklina oponowo-rdzeniowa to wrodzona nieprawidłowość, która wynika z niewłaściwego rozwoju układu nerwowego do 28. dnia od momentu poczęcia i polega na złym ukształtowaniu się kanału kręgowego, w związku z czym dochodzi do zakłóceń w przewodzeniu bodźców nerwowych. Ta nieprawidłowość jest ściśle powiązana z upośledzeniem kręgów, które otaczają strukturę rdzenia kręgowego. W efekcie rdzeń kręgowy uwypukla się na zewnątrz kręgosłupa.

Przyczyny tych poważnych dolegliwości nie są do końca wyjaśnione, ale podejrzewa się, że przepuklina oponowo-rdzeniowa może mieć bezpośredni związek ze zmianami hormonalnymi, środkami chemicznymi, a nawet wiekiem matki (starszy lub młodzieńczy) czy przechodzonymi zakażeniami.

Objawy

Human-Male-White-Newborn-Baby-CryingDzieci, które cierpią na przepuklinę oponowo-rdzeniową są narażone na liczne zaburzenia: czucia, kontroli oddawania moczu czy czynności jelit i odbytnicy. Zaobserwowano także problemy z samodzielnym poruszaniem się, co wynika z niedowładu mięśni oraz zniekształcenia stawów skokowych, kolanowych czy biodrowych. W wielu przypadkach objaw jest dużo więcej i może to być np. padaczka czy opóźnienie umysłowe. Statystyki mówią, że ta wada dotyczy ok 0,1-0,2 procent nowonarodzonych dzieci, a nawet dwa razy częściej spotyka dziewczynek. Można ją rozpoznać po ubytku skóry z elementami tkanki nerwowej, choć niekiedy przyjmuje postać guza pokrytego skórą, który jest wypełniony płynem mózgowo-rdzeniowym, oponami rdzeniowymi oraz tkanką nerwową. Guz przybiera kolor różowy lub żywoczerwony.

Wielu ekspertów zwraca uwagę na dziedziczenie przy zachorowaniu i mówi się, że jeśli w rodzinie już wcześniej urodziło się dziecko z przepukliną oponowo-rdzeniową, wtedy ryzyko wzrasta do 4%, a przy dwóch zachorowaniach – do 10%.

Leczenie

Jeśli przepuklina oponowo-rdzeniowa zostanie stwierdzona w okresie wewnątrzmacicznym możliwa jest próba leczenia dziecka w łonie matki. W takiej sytuacji konieczne jest tzw. „zamknięcie” przepukliny, co ma na celu ochronę rdzenia kręgowego przed zewnętrznym środowiskiem. Ten sposób leczenia jest uznawany za bardzo kontrowersyjny, więc stosuje się go jedynie u niewielkiej grupie dzieci, które musza spełnić bardzo rygorystyczne kryteria.

W przypadku wczesnego stwierdzenia tej wady, należy wybrać odpowiednią metodę porodu. Należy na bieżąco kontrolować uraz i ewentualnie można podjąć decyzję o wcześniejszym zakończeniu ciąży. Cięcie cesarskie wykonywane jest po stwierdzeniu dużej przepukliny lub wodogłowia. Dzięki temu można zmniejszyć ryzyko kolejnych urazów. Natomiast jeśli zostanie stwierdzona tzw. przepuklina „otwarta”, należy w ciągu doby od urodzenia wykonać operację, której założeniem jest oddzielenie tkanek nerwowych od pozostałych. Kolejnym etapem jest pokrycie przepukliny mięśniami, skórą i oponą twardą.

Czynności po skończonym leczeniu

Wyniki badań amerykańskich naukowców pokazują, że nawet u 60-70% dzieci po leczeniu operacyjnym nie stwierdza się dysfunkcji w normie intelektualnej. Niestety statystyki przekazują również smutne wieści, bowiem 20% dzieci nie dożywa 10. roku życia mimo znacznych postępów w leczeniu.

Dzieci, które zakończyły leczenie chirurgiczne, powinny mieć zapewnioną profesjonalną opiekę, gdyż rehabilitacja oraz stymulacja rozwoju dziecka, odgrywa istotną rolę w całym leczeniu.

zdjęcie 21__558x488Dzieci, które cierpią na przepuklinę w okolicy krzyżowej, mają sporą szansę, żeby móc normalnie chodzić. Niestety tej możliwości prawdopodobnie nie będą miały dzieci z przepukliną w okolicy piersiowej. Wiele dzieci potrzebuje profesjonalnego sprzętu, aby móc funkcjonować w społeczeństwie. Na rynku można znaleźć wiele specjalnych wózków inwalidzkich, które przeznaczone są dla dzieci z przepukliną oponowo-rdzeniową i dostosowane do indywidualnych potrzeb, wyposażone w intuicyjne regulacje.

Aby zminimalizować ryzyko zachorowania dziecka na przepuklinę, matka powinna spożywać kwas foliowy w okresie prokreacyjnym (podczas starania się o dziecko) oraz prenatalnym. Zalecane jest przyjmowanie go zwłaszcza w trakcie pierwszego trymestru ciąży oraz trzy miesiące przed koncepcją. Zalecana dzienna dawka wynosi 0,4 mg.

Przy przepuklinie oponowo-rdzeniowej ważne jest stosowanie prawidłowej diety, aby nie doprowadzić do otyłości.

Pozdrawiamy, Viteacare.com

Skomentuj artykuł

UWAGA: Komentarze obraźliwe i spam, nie będą zatwierdzane.