Opublikowano:: czw, Gru 17th, 2015

Jak leczyć złamanie obojczyka

Obojczyk pełni istotną funkcję w pracy obręczy kończyny górnej, będąc stabilną podporą dla stawu ramienno-łopatkowego. Jego zadaniem jest mocowanie mięśni i wiązadeł, a jednocześnie ochranianie struktur ramiennych i szyjno-piersiowych.

15537203006_4eea68bdbc_zBez pomocy obojczyka pełna ruchomość kończyny górnej byłaby niemożliwa, dlatego jego uszkodzenia powodują spory dyskomfort poszkodowanego. Tego typu urazy zdarzają się dosyć często, a złamania obojczyka stanowią 5% wszystkich złamań, przy czym obejmują aż 50% złamań w zakresie obręczy barkowej.

Złamania najczęściej spotykają młodych ludzi (czytaj: do 30 roku życia), a przyczyną są upadki na bark, uderzenia czy problemy wynikające z profesjonalnego uprawiania sportu. Każdy problem z obojczykiem (złamanie tym bardziej) powinien zostać natychmiast zgłoszony lekarzowi, który skieruje nas do specjalisty, aby ten mógł ocenić, czy konieczne są dodatkowe badania.

Przyczyny

Na złamania obojczyka najbardziej narażeni są mężczyźni, a także osoby, które wyczynowo uprawiają sport zmuszający do kontaktu fizycznego (w głównej mierze dotyczy to bokserów, rugbistów czy piłkarzy). Jeśli złamanie jest dużo poważniejsze, wtedy istnieje ryzyko uszkodzenia tętnicy podobojczykowej oraz splotu barkowego. U większości pacjentów ze złamanym obojczykiem (mówi się nawet o 70% przypadków), występują problemy z podwinięciem końca mostkowego obojczyka. Do złamania nierzadko dochodzi u noworodków w trakcie porodu. Złamanie obojczyka bywa także następstwem wypadków komunikacyjnych, które w okresie zimowym będą niestety częstszych zjawiskiem, ze względu na niesprzyjające warunki atmosferyczne.

Objawy

Najczęściej miejsce złamania jest bardzo obolałe i tkliwe, a w wielu przypadkach pojawia się również spory obrzęk. Kość najczęściej pęka w miejscu, w którym jest najbardziej wygięta do przodu. Poza podstawowymi objawami, które zdarzają się nie tylko przy obojczyku, może być widoczne przemieszczenie obojczyka, a przy ucisku na złamane miejsce można wyczuć tarcie i przesuwanie się odłamów kości. Unoszenie kończyny jest bardzo trudne i wiąże się z silnym bólem, który może powodować wymioty i nudności. Jeśli obrzęk ustąpi, złamanie jest wyczuwalne przez skórę.
Aby odpowiednio zdiagnozować problem, niezbędny jest precyzyjny wywiad lekarski, badanie fizykalne, a także zdjęcie rentgenowskie okolicy barku. U małych dzieci, zamiast badania RTG, zamiennie stosowane jest USG.

Leczenie

cropped (3)Pierwsza pomoc przy złamaniach obojczyka powinna polegać na błyskawicznym unieruchomieniu, dzięki czemu ból będzie dużo mniejszy, a także wyeliminowane zostanie ryzyko przesuwania się odłamów kości. Unieruchomienia można dokonać z pomocą temblaka, konieczne jest przymocowanie ręki do tułowia. Lekarz musi skontrolować, czy nie miało miejsce przerwanie naczyń krwionośnych. Dzięki specjalnemu opatrunkowi możliwe jest zrośnięcie się kości obojczyka bez konieczności leczenia chirurgicznego. Niestety takiego rozwiązania nie można zastosować w przypadku złamania w kilku miejscach, a także przy nienaturalnych wysunięciach kości do przodu, nie wspominając o złamaniach otwartych.

cropped (8)Jednak w większości przypadków korzysta się z leczenia zachowawczego, mając na uwadze dobre właściwości zrostu obojczyka. Przy urazach bez przemieszczenia najczęściej stosuje się opatrunek gipsowy lub specjalną kamizelkę ortopedyczną (na zdjęciu), która daje spore możliwości regulacji, a materiały, z której jest wykonana gwarantują maksymalny komfort użytkowania. Trwałe materiały zapewniają stabilizację.

Natomiast jeśli dojdzie do przemieszczenia się kości, wykorzystywane jest unieruchomienie ósemkowe, stosowane od 3 do 6 tygodni. Leczenie operacyjne jest wskazane przy problemach ze zrostem, przy złamaniach otwartych, złamaniach z przemieszczeniem u aktywnych osób, a także w przypadku powikłań nerwowo-mięśniowych. Sama operacja polega na otwartym złamaniu odłamów oraz ich stabilizacji w oparciu o śruby i płyty. W niektórych przypadkach niezbędna może się okazać rekonstrukcja wiązadeł kruczo-obojczykowych. Po kilkutygodniowym odciążaniu kończyny, można stopniowo wdrażać zabiegi rehabilitacyjne, choć na początku podstawą jest działanie przeciwobrzękowe i przeciwbólowe. Zazwyczaj proces rehabilitacji obejmuje: fizykoterapię, kurację farmakologiczną, masaż tkanek głębokich, kinezyterapię, terapię manualną, a także mobilizację łopatki czy neuromobilizację.

Pozdrawiamy, Mdh.pl

Skomentuj artykuł

UWAGA: Komentarze obraźliwe i spam, nie będą zatwierdzane.